| |  |  | Eugène van Beek
Geboortejaar: 1969
Werkt in St Jansdal sinds: januari 2006
"Als dokter moet je vertrouwenspersoon worden en blijven van de patiënt. Je moet er voor zorgen dat je zo'n relatie met zoveel mogelijk patiënten kunt opbouwen. Ieder mens is uniek, dus een standaard medisch verhaal kun je niet houden. Je moet hierin creatief zijn. Als klein jongetje wilde ik natuurlijk brandweerman worden en ook speelde ik vaak soldaatje. Toch wilde ik liever mensen beter maken. Al op vrij jonge leeftijd wist ik dan ook dat ik dokter wilde worden."
Wat vindt hij van de uitspraak "de patiënt is koning" Ik zie liever geen hiërarchische structuur in de patiëntenrelatie. Je adviseert. De een staat niet boven de ander. Met een samenwerkingsverband tussen patiënt en dokter behaal je volgens mij de beste resultaten. De vooropleiding deed Eugène op Curacao. Het tweede deel volgde hij in de Nijmeegse ziekenhuizen! |  | René Dijkgraaf
Geboortejaar: 1950
In ziekenhuis St Jansdal sinds: 1994
Cardiologie vind ik nog altijd boeiend, een mooi mengsel van menselijke en technische vaardigheden. Elke patiënt is anders en ook het vak zelf verandert doorlopend. Het vereist wel stressbestendigheid, omdat een cardioloog vaak met acute, ernstige problemen geconfronteerd wordt, zoals met mensen die gereanimeerd moeten worden. Soms, wanneer iemand ondanks alles overlijdt, blijft dat een tijd door mijn hoofd spelen, maar meestal zorgt het volgende probleem al snel weer voor afleiding. Ik heb frequente wisselende contacten, veel patiënten zie ik maar een of twee keer. Maar er zijn ook chronische patiënten met wie ik kan lezen en schrijven. Ik bezocht ooit een stervende patiënt thuis, dat was een indringende ervaring, je beseft je machteloosheid dan veel sterker dan in het ziekenhuis. Ik zoek nog steeds naar manieren om dat samen met de huisarts vaker te doen. |  | Dick Haan
Geboortejaar: 1948
In St Jansdal sinds: 1988
Ik wist al lang dat ik geneeskunde wilde studeren; tijdens de co-schappen koos ik voor cardiologie. Dit vak is dynamisch, technisch en biedt patiëntencontact. De thrill van de acute situatie trekt me. Ik wil weten waar het probleem zit om te kunnen ingrijpen en snel en zichtbaar resultaat te hebben. Niets in het vak is zwart-wit. Je kunt alles in een protocol willen vangen, maar er blijft een grijs gebied dat flexibiliteit en creativiteit vereist. Je kunt mensen nooit garanties geven. De patiënt staat centraal als het gaat om zijn welzijn. Hij krijgt uitleg over het voorgestelde beleid en de adviezen, maar kan natuurlijk geen dingen eisen die ik niet goed vind. Mijn grootste uitdaging was om in het begin de boel organisatorisch en vakinhoudelijk op poten te zetten. Binnen korte tijd al draaiden we volgens moderne ideeën. |  | Robert Stöcker
Geboortejaar: 1967
In St Jansdal sinds: 2008
Na de basisopleiding was ik tijdens een cardiologiestage in Gouda ineens overtuigd om cardioloog te worden, omdat het een enorm gevarieerd beroep is. Geen dag is hetzelfde en je moet flexibel zijn. Het scala aan patiënten is divers: man, vrouw, oud en jong. Ieder mens is anders en je moet op maat gesneden zorg aanbieden. Dat houdt het werk leuk. Het verwordt niet tot een sleur. Bovendien moet je handig zijn om de operaties en catheterisaties te kunnen doen. De opleiding tot cardioloog deed ik in Leiden en de vooropleiding in Gouda. Ik studeerde geneeskunde in Utrecht. Ik voel me thuis in het St Jansdal. Er zijn korte lijnen en er heerst een heel fijne sfeer in de wandelgangen. Het voelt voor mij als thuiskomen. | |